Boso przez Puszczę Białowieską

Nadszedł czas majówki, nie wiedząc, gdzie ją spędzić pomyśleliśmy o miejscu, w którym będzie można się wyciszyć i zresetować ze zgiełku szybkiej jak torpeda stolicy.

Po kilku pomysłach wybór padł na Puszczę Białowieską, pierwsza myśl z wyborem to zatrzymać się w Białowieży. Jak się okazało, jest zamknięta dla turystów z powodu polityki państw.

 Myślimy dalej, co jest najbliżej Białowieży, jest kilka wiosek. Nasza przyjaciółka projektantka, która łączy projektowanie biżuterii w nawiązaniu do piękna, dającej życie natury Marzanny Szkuty z Teremisek, piszę nam, przyjeżdżajcie do mnie. Wybór więc już oczywisty. Teremiski. Prognoza pogody na te 4 dnia była taka niezbyt optymistyczna, słońce na przemian z wiosennym deszczem, często dającym tęczę na niebie.

Przyjeżdżamy, a tu każdego dnia było słońce i ciepło. Myślimy, czy zobaczymy Żubra- Króla Puszczy Białowieskiej, którego osobników mieszkających w tej rajskiej dziczy jest około 1000. Pierwszego dnia w dzień przyjazdu spotkaliśmy 3 Żubry z daleka ok. 400 m od nas. Spotkaliśmy się z Marzanką na spacer podeszliśmy bliżej do króla puszczy i mamy pierwsze zdjęcia z Marzanką i Żubrami w tle.

Kolejny dzień Antek wstaje rano, bierze prysznic i wychodząc z niego, bez odzienia wychodzi na balkon i mówi do mnie. Wstawaj ! Zobacz.  Żubry są pod naszym balkonem. Nagraliśmy pierwszy filmik z Żubrami, które powoli idą w kierunku dla siebie, intuicyjnie dobrym. Jak wiemy wszyscy mamy ten dar,  INTUICJĘ, która prowadzi nas przez całe życie i podejmowane decyzje, te, które wpływają na całe życie.

Dzień ten był dniem podziwiania i obserwacji Żubrów, oraz spacerów z Marzanką i uroczą Sonią, która bardzo radośnie pilnuje kury.

Dzień trzeci-  to dzień zwiedzania Puszczy Białowieskiej z Marzanką, nagrywanie filmików dla Was i robienie zdjęć tej magii, w której spędziliśmy majówkę !

Piękno drzew, śpiew ptaków, który koi zmysły I uspokaja duszę, przenosząc zmysły do raju, uraczył nas tego dni. Po drodze sfotografowaliśmy długowieczne Dęby mające od 200 do 400 lat. Zdjęcia zobaczycie poniżej.

Oto gatunki roślin, które podziwialiśmy:

1) Knieć błotna, kaczeniec, kaczyniec błotny- kwiat o żółtej, jaskrawej barwie rosnący w mokradłach i bagnach, rośnie w całej Europie, Azji i Ameryce Północnej. Nazwa naukowa Caltha palustris. Roślina naczyniowa.

2) Zawilec gajowy- bylina należąca do rodziny jaskrowatych. Geofit, który ozdabia lasy liściaste, mieszane. Rośnie w    całej Europie tworząc krajobraz obrazu Narni. Nazwa naukowa Anemone nemorosa.

3) Zawilec żółty- bylina jaskrowata. Występuje w stanie dzikim w Europie i Zakaukaziu w Azji. Nazwa naukowa Anemone ranunculoides. Rośnie dużo rzadziej, w białych placach zawilca gajowego dając różnorodność widoku dla oka. 

4) Miodunka ćma-roślina z rodziny ogórecznikowatych. Występuje naturalnie w całej Europie, Turcji i Zachodniej Syberii, Nazwa naukowa Pulmonaria obscura.

5)Czosnek niedźwiedzi- roślina z rodziny amarylkowatych. Rośnie dziko w runie lasów liściastych. Występuje w Europie, Kaukazie I Uralu.

Gatunki Zwierząt:

1) Żubr europejski- gatunek łożyskowca z rodziny wołowatych. Nazwa naukowa Bos bonasus.

2)Wilk szary- drapieżny ssak z rodziny psowatych. Występuje w Eurazji, i Ameryce Północnej, w Polsce – Puszcza Białowieska. Nazwa naukowa Canis lupus.

3)Jeleń szlachetny – gatunek ssaka lądowego z rodziny jeleniowatych. Nazwa naukowa Cervus elaphus.

4) Dzik euroazjatycki- ssak łożyskowaty z rodziny świniowatej. Nazwa naukowa Sus scrofa. Jest przodkiem świni. 

5) Żubroń- mieszaniec żubra i bydła domowego. Nazwa naukowa Boss taurus. Pierwszy okaz wyhodował Polak Leopold Walicki w 1847 roku.

6) Ryś – ssak z pod rodziny kotowatych. Nazwa naukowa Lynx. Dawniej zwany ostrowidzem.

7)Żbik – drapieżnik ssaka z pod rodziny kotów. Nazwa naukowa Felis silvestris.

Resztę gatunków zobaczycie na zdjęciach i vlogu na naszym YouTube.

Był to magiczny czas spędzony w gronie wspaniałych Istot, które tak jak my kochamy i czujemy naturę  bardzo mocno jako Matkę ziemi dającej błogosławieństwa w każdym aspekcie naszego życia. Wspaniałe rozmowy edukacyjne o gatunkach roślin i zwierząt w domku jak w ,,Opowieściach z Narni”, w którym swe królestwo ma właśnie Marzanna.

Majówka w Teremiskach była najpiękniejszą w naszym życiu, zapisujemy ją w karcie naszej pamięci i powrócimy jeszcze.

 

 

Byliście już w Puszczy Białowieskiej?
Ps. Jeśli tak, to jaką porą roku?
Anrika i szafa gra,
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Podsumowanie naszych podróży 2021

 

Luty:

Zima w Łazienkach Królewskich

Maj:

Z historycznym spacerem po Cytadeli Warszawskiej

Czerwiec:

Łazienki Królewskie wiosenną porą

Lipiec:

Poniatówka czyli miejsce plażowe Warszawiaków

Street Fashion WOMEN

Sierpień:

Nasze plażowanie na Wale Zawadowskim!

Krosno miasto Antka.

Pionki miasto Anriki.

Wał Zawadowski czyli tajemne miejsce plażowe Warszawiaków

Wrzesień:

Nasz spacer po Parku Moczydło

Październik:

Z jesiennym spacerem po Parku Rydza-Śmigłego

Listopad:

Łazienki Królewskie Zimą

Modowe podróże

Grudzień:

Nasz spacer po Świątecznej Starówce w Warszawie

Nasz spacer po Ogrodzie Świateł w Wilanowie

Nasz pierwszy raz w Zakopanem

 

Kasprowy Wierch

Kasprowy Wierch (słow. Kasprov vrch; dawniej Kasprowa Czuba, Stawiańska Czuba, Goryczkowiańska Czuba) – szczyt w Tatrach Zachodnich o wysokości 1987 m. 

Kasprowy Wierch położony jest w grani głównej Tatr i znajduje się zarazem na granicy polsko-słowackiej. Szczyt góruje nad trzema dolinami walnymi: Doliną Bystrej i Doliną Suchej Wody Gąsienicowej po stronie polskiej oraz Doliną Cichą po stronie słowackiej. Jest zwornikiem dla 4 grani:

  • grań południowo-wschodnia. Jest to odcinek grani głównej. Sąsiednim w niej szczytem jest Beskid (2012 m), oddzielony Suchą Przełęczą (1950 m),
  • grań zachodnia, odcinek grani głównej. Sąsiednim szczytem jest Pośredni Goryczkowy Wierch (1874 m), oddzielony Przełęczą nad Zakosy (1816 m).
  • grań północna biegnąca poprzez Suchą Czubę i Myślenickie Turnie. Oddziela ona dwie odnogi Doliny Bystrej: Dolinę Goryczkową i Dolinę Kasprową,
  • długa północno-wschodnia grań Kasprowego Wierchu biegnąca poprzez Uhrocie Kasprowe, Kopę Magury i Królowy Grzbiet. Grań ta oddziela Dolinę Suchej Wody od Doliny Bystrej i dolinek reglowych.

Gubałówka

Gubałówka – podłużne wzniesienie na Pogórzu Gubałowskim (Paśmie Gubałowskim).

Ma wysokość od 1120 m na wschodnim końcu do 1129 m na zachodnim końcu. Wznosi się w północno-zachodniej części Zakopanego. Po wschodniej stronie Gubałówki znajduje się miejscowość Ząb, a po zachodniej Gubałówka sąsiaduje z Butorowym Wierchem. U podnóża północnych stoków Gubałówki w dolinie potoku Bystrego położone jest Nowe Bystre. Nazwa Gubałówka pochodzi od znajdującej się na niej polany Gubałówka, tej zaś od nazwiska Gubała. Testament Jędrzeja Gadowskiego spisanego dnia 1 maja 1692 roku podaje pierwszą nazwę tego wzniesienia jako Antgua.

Dolina Kościeliska

Dolina Kościeliska – dolina walna, tj. sięgająca od podnóża Tatr do głównego grzbietu – grani głównej Tatr. Jest orograficznie prawą odnogą doliny Czarnego Dunajca, do której uchodzi w Kirach. Jest drugą co do wielkości doliną polskich Tatr (po Dolinie Chochołowskiej) i najbardziej atrakcyjną pod względem ilości wapiennych form skalnych, wąwozów, jaskiń, a także historii. Jest też jednym z najczęściej przez turystów odwiedzanych miejsc w Tatrach[2].

Znajduje się w Tatrach Zachodnich. Ma ok. 9 km długości, obwód ok. 27 km, a powierzchnię ok. 35 km². Od zachodu jej obramowanie tworzy północna grań Siwego Zwornika po Przednią Kopkę, od południa grań główna na odcinku od Siwego Zwornika po Małołączniak, od wschodu północno-zachodnia grań Małołączniaka po Mały Regiel. Wylotem doliny biegnie wyraźna granica między Tatrami i Rowem Podtatrzańskim oraz Podhalem. Północną fizycznogeograficzną granicę Doliny Kościeliskiej tworzy Droga pod Reglami.

Ma liczne boczne odgałęzienia, największe z nich to Dolina Miętusia, Dolina Tomanowa i Dolina Pyszniańska (Pyszna). Pozostałe większe odgałęzienia to: Żeleźniak, Żleb pod Wysranki, Wąwóz Kraków, Wściekły Żleb, Zastolański Żleb, Dolinka Iwanowska, Dolina Smytnia. Dnem doliny płynie Kościeliski Potok.

Najwyższym punktem w otoczeniu Doliny Kościeliskiej jest Błyszcz (2159 m). Z doliny jest widoczna, choć nie leży bezpośrednio nad nią, Bystra (2248 m) – najwyższy szczyt Tatr Zachodnich. Wylot doliny znajduje się w Kirach na wysokości około 927 m, tak więc deniwelacja doliny wynosi 1232 m.

Dolna i środkowa część Doliny Kościeliskiej tworzy długi i głęboki wąwóz skalny, ściany którego w trzech miejscach zwanych „bramami” zbliżają się blisko do siebie. Są to: Niżnia (Brama Kantaka), Pośrednia (Brama Kraszewskiego) i Wyżnia Kościeliska Brama (Brama Raptawicka).

Staw Smreczyński:

Smreczyński Staw – polodowcowe jezioro morenowe w polskich Tatrach Zachodnich. Nazwa pochodzi od dawnej Hali Smreczyny.

Staw znajduje się w górnej części Doliny Kościeliskiej, u wylotu Doliny Pyszniańskiej i Hali Smreczyny, na wysokości 1226 m. Powstał w zagłębieniu między morenami dwóch lodowców. Średnia głębokość – 1,8 m, głębokość maksymalna – 5,3 m, powierzchnia – 0,75 ha, pojemność – 13 540 m³. Przeźroczystość wody wynosi zaledwie 1,5–2 m.

Otoczony jest lasem, ponad którym widoczne są szczyty: Smreczyński Wierch (2086 m n.p.m.), Kamienista (2126 m), Błyszcz (2158 m), zbocza Starorobociańskiego Wierchu (2178 m), przez które przebiega granica polsko-słowacka. Blisko stawu są dwie zarastające leśne polany: Wyżnia i Niżnia Smreczyńska.

Zakopane:

Zakopane – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, siedziba powiatu tatrzańskiego.

Największa miejscowość w bezpośrednim otoczeniu Tatr, duży ośrodek sportów zimowych, potocznie nazywany zimową stolicą Polski. W jego granicach administracyjnych znajduje się znaczna część Tatrzańskiego Parku Narodowego (od Doliny Suchej Wody do Doliny Małej Łąki).

Według danych GUS z 31 grudnia 2020 r. miasto liczyło 26 846 mieszkańców, będąc tym samym drugim pod względem ludności – po Nowym Targu – miastem Podhala.

Zakopane położone jest na Pogórzu Spisko-Gubałowskim, w Rowie Podtatrzańskim oraz w Tatrach, nad kilkoma potokami, których wody ostatecznie wpadają do rzeki Zakopianka (dopływu Białego Dunajca). Jest najwyżej położonym miastem Polski. W granicach administracyjnych miasta znajduje się część Tatr (z najwyższym punktem jakim jest wierzchołek Świnicy – 2301 m n.p.m.). Pomijając tereny TPN, miasto leży na wysokości 750–1126 m n.p.m. (Gubałówka), a część właściwa – zabudowana, do około 900 m n.p.m. Centralny punkt Zakopanego – skrzyżowanie ul. Krupówki i Kościuszki – znajduje się na wysokości 838 m n.p.m. Na północy rozciąga się pasmo Gubałówki, a na południu nad miastem góruje Giewont.

Według danych z roku 2017 miasto zajmuje obszar 84,26 km² (w tym: użytki rolne – 31%, użytki leśne – 57%), stanowiąc 17,89% powierzchni powiatu.

Sąsiaduje z gminami: Bukowina Tatrzańska, Kościelisko, Poronin, a także ze Słowacją.

W latach 1975–1998 Zakopane administracyjnie należało do województwa nowosądeckiego.

Dolina Strążyska:

Dolina Strążyska (poprawnie Dolina Strążysk) – dolina w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną ku Dziurze a Doliną za Bramką. Właściwa nazwa doliny pochodzi od słowa strąga, w gwarze podhalańskiej oznaczającego rodzaj zagrody przeznaczonej do dojenia owiec. Wylot doliny znajduje się na wysokości 900 m przy Drodze pod Reglami, na przedłużeniu zakopiańskiej ul. Strążyskiej, a sama dolina prowadzi aż do ścian masywu Giewontu ograniczającego ją od południowej strony. Zachodnie obramowanie doliny tworzą Grzybowiec i Łysanki z Samkową Czubą, wschodnie odchodzący od Juhaskiej Kopy w Długim Giewoncie skalny filar, dalej grzbiet od Wyżniej Suchej Przełęczy do Niżniej Suchej Przełęczy, Suchy Wierch, Sarnia Skała i jej grzbiet Grześkówki. Grzbiet Styrżnika dzieli górną część Doliny Strążyskiej na dwie mniejsze dolinki stanowiące jej górne piętro: wschodnią Dolinę Wielkiej Równi i zachodnią Małą Dolinkę. Główna część doliny posiada jeszcze kilka bocznych odgałęzień: Samkowy Żleb, Dolina Grzybowiecka, Koński Żleb i Sarni Żleb.

Wodospad Siklawica:

Siklawica – wodospad w Tatrach Zachodnich, w górnej części Doliny Strążyskiej (według kryteriów ściśle geograficznych już na obszarze Małej Dolinki), pod północną ścianą Giewontu. Wodospad opada z dwóch prawie pionowo nachylonych ścian (pod kątem 80°). Łączna wysokość wodospadu wynosi 23 metry (wysokość ściany dolnej wynosi 13 m, a ściany górnej 10 m). Pomiędzy górną i dolną jego częścią istnieje skalna półka, w której w skale wymyte zostało siłą uderzenia wody i niesionych przez nią odłamków skalnych wgłębienie wypełnione wodą, tzw. kocioł eworsyjny.

Nazwa wodospadu pochodzi od Siklawy w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Dawniej nazywany był także Siczącą, Siczawą, Siklawą. Był odwiedzany od samych początków turystyki w Tatrach. Ludwik Zejszner w 1849 r. pisał o nim: „…godzien ze wszech miar widzenia”. Wodospad znajduje się w jednym z dwóch górnych odgałęzień Doliny Strążyskiej zwanym Małą Dolinką, którym – i dalej bardzo stromym żlebem Warzecha – niegdyś prowadziła najkrótsza ścieżka turystyczna z Zakopanego na Giewont.

Wielka i mała krokiew:

Wielka Krokiew im. Stanisława Marusarza – duża skocznia narciarska o punkcie konstrukcyjnym K125 i rozmiarze HS140, zlokalizowana na północnym stoku góry Krokiew (1378 m n.p.m.) w Zakopanem, na wysokości 1050 m n.p.m.

Zbudowana według projektu autorstwa inż. Karola Stryjeńskiego i uroczyście otwarta 22 marca 1925 podczas konkursu skoków. Od 1989 r. nosi imię Stanisława Marusarza (w latach 1932–1989 jej patronem był Karol Stryjeński). Wchodzi w skład Ośrodka Przygotowań Olimpijskich w Zakopanem, a zarządza nią Centralny Ośrodek Sportu. W jej pobliżu usytuowany jest Kompleks Średniej Krokwi im. Bronisława Czecha.

Największa skocznia narciarska w Polsce i jeden z dwóch – obok skoczni im. Adama Małysza w Wiśle-Malince – dużych obiektów narciarskich w kraju.

Skocznia naturalna (brak sztucznie wyniesionej wieży startowej, na której rozpoczyna się rozbieg), osłonięta lasem. Wyposażona w: igelit, sztuczne oświetlenie i tory lodowe, umożliwiające oddawanie skoków w temperaturze do 20 °C.

Dotychczas odbyło się na niej wiele międzynarodowych imprez sportowych, m.in.: konkursy skoków narciarskich podczas mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym (1929, 1939, 1962) i Zimowych Uniwersjad (1993, 2001), zawody Pucharu Świata (od sezonu 1979/1980), Pucharu Kontynentalnego (od sezonu 1992/1993), Pucharu FIS (od sezonu 2012/2013), Letniej Grand Prix (od sezonu 2004) oraz Pucharu Świata w kombinacji norweskiej (od sezonu 1998/1999). Wielokrotnie przeprowadzano na niej Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich (po raz pierwszy w 1927).

Gubałówka:

Gubałówka – podłużne wzniesienie na Pogórzu Gubałowskim (Paśmie Gubałowskim).

Ma wysokość od 1120 m na wschodnim końcu do 1129 m na zachodnim końcu. Wznosi się w północno-zachodniej części Zakopanego. Po wschodniej stronie Gubałówki znajduje się miejscowość Ząb, a po zachodniej Gubałówka sąsiaduje z Butorowym Wierchem. U podnóża północnych stoków Gubałówki w dolinie potoku Bystrego położone jest Nowe Bystre. Nazwa Gubałówka pochodzi od znajdującej się na niej polany Gubałówka, tej zaś od nazwiska Gubała. Testament Jędrzeja Gadowskiego spisanego dnia 1 maja 1692 roku podaje pierwszą nazwę tego wzniesienia jako Antgua.

Byliście już w Zakopanem i w Polskich Tatrach?
Ps. Jeśli tak, to jaką porą roku?
Anrika i szafa gra,

Nasz spacer po Ogrodzie Świateł w Wilanowie

W świątecznym okresie odwiedziliśmy Ogród Świateł na Wilanowie. Gdzie podziwialiśmy świetlne iluminacje i mappingi  wyświetlane na Pałacu w Wilanowie.  Mappingi wyświetlane są tylko w weekendy w piątki, soboty i niedziele w godzinach  17.30, 18.00, 18.30, 19.30 i 20.30.   

Dni i godziny otwarcia
Wystawa otwarta codziennie: od 9 października 2021 do 27 lutego 2022 r.
oprócz: 1 listopada, 24 i 31 grudnia 2021 r.
  • 9–31 października 2021: godz. 17.00–21.00, ostatnie wejście: godz. 20:30
  • 2 listopada 2021 – 27 lutego 2022: godz. 16.00–21.00, ostatnie wejście: godz. 20.30

Daty i godziny mappingów
MAPPINGI są wyświetlane w piątki, soboty i niedziele (dodatkowe dni wskazano niżej): 
  •  w październiku o godz.: 18.00, 18.30, 19.00, 19.30 i 20.30
  • od 2 listopada o godz.: 17.30, 18.30, 19.00, 19.30 i 20.30
    → Dodatkowe pokazy: 11 listopada, 6, 25 i 26 grudnia, 1 i 6  stycznia, 14 lutego
POKAZY w Muzycznym Tunelu na przedpolu odbywają się codziennie o godz.:
  • w październiku: 17.00, 17.15, 17.45, 18.15, 18.45, 19.15, 19.45, 20.00, 20.15 i 20.45.
  • od 2 listopada: 16.00, 16.15, 16.45, 17.00, 17.15, 17.45, 18.00, 18.15, 18.45, 19.15, 19.45, 20.00, 20.15 i 20.45.

Bilety
  • poniedziałek–czwartek: 20 zł bilet zwykły, 5 zł bilet ulgowy
  • piątek–niedziela: 40 zł bilet zwykły, 10 zł bilet ulgowy
  • dzieci do lat 7 wchodzą bezpłatnie (bez biletu)
  • 11 listopada, 6, 25 i 26 grudnia, 1 i 6  stycznia, 14 lutego (w te dni wyświetlane są mappingi): ceny weekendowe
  • Bilety można nabyć codziennie ONLINE!
  • KASY są czynne w godz. 9.00–15.00
  • Bilety w BILETOMACIE można nabyć codziennie w godzinach wstępu na wystawę. 
  • OBOWIĄZUJĄ LIMITY WEJŚĆ na każdą godzinę
    Oznacza to, że podczas zakupu biletu należy wskazać przedział godzinowy WEJŚCIA do Królewskiego Ogrodu Światła. Na ekspozycji można przebywać bez ograniczeń. Ograniczenia wprowadzamy ze względów bezpieczeństwa i zalecenia powodowane epidemią COVID-19.
  • FAKTURĘ można otrzymać tylko przy zakupie biletu w kasie lub online (po zakupie biletu w biletomacie nie ma możliwości wystawienia faktury).

GRUPY z DOMÓW DZIECKA, ośrodków pomocy społecznej i placówek opiekuńczych:
1 zł od osoby | aby zarezerwować bilet za 1 zł, należy skontaktować się z Działem Obsługi Publiczności: dop@muzeum-wilanow.pl, tel. 22 544 28 00

 
BILETY ULGOWE przysługują obywatelom krajów członkowskich UE lub EFTA
(po okazaniu dokumentu upoważniającego do ulgi):
  • UCZNIOM szkół podstawowych, gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych, artystycznych
  • SŁUCHACZOM zakładów kształcenia nauczycieli i kolegiów pracowników służb społecznych
  • STUDENTOM oraz osobom odbywającym studia doktoranckie
  • NAUCZYCIELOM przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych, artystycznych, nauczycielom placówek oświatowo-wychowawczych oraz wychowawcom placówek opiekuńczo-wychowawczych, zakładów poprawczych, schronisk dla nieletnich i ośrodków diagnostyczno-konsultacyjnych
  • OSOBOM POWYŻEJ 65. roku życia oraz emerytom, rencistom, rencistom socjalnym
  • OSOBOM NIEPEŁNOSPRAWNYM wraz z opiekunami 
  • OSOBOM ODZNACZONYM ODZNAKĄ „Za opiekę nad zabytkami”, odznaką honorową „Zasłużony działacz kultury”, odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” lub wyróżnionym tytułem honorowym „Zasłużony dla Kultury Narodowej”
  • KOMBATANTOM

  • Bilet obejmuje zwiedzanie całego Królewskiego Ogrodu Światła.
    W piątki, soboty i niedziele w cenie biletu zawierają się również pokazy mappingów.
  • KARTA DUŻEJ RODZINY, KARTA POLAKA, WARSAW PASS i inne zniżki: Królewski Ogród Światła jest wystawą czasową, na którą nie przysługuje bilet w ramach akcji „Muzeum za złotówkę”, Karta Dużej Rodziny ani inne zniżki oraz ulgi ustawowe obowiązujące na wystawach stałych.
  • BILETY SĄ WAŻNE JEDYNIE W DNIU, NA KTÓRY ZOSTAŁY WYSTAWIONE.
    ZAKUPIONE BILETY NIE PODLEGAJĄ ZWROTOWI ANI WYMIANIE.

  • Bilet upoważnia do JEDNORAZOWEGO WSTĘPU na teren ekspozycji. Jeśli wyjdą Państwo z wystawy, bilet traci ważność i nie można powtórnie na niego wejść. Prosimy o takie planowanie pobytu na wystawie, aby w ramach jednego wejścia obejrzeli Państwo wszystkie dostępne atrakcje, które chcą Państwo zobaczyć (tj. rozświetlony ogród oraz mappingi na fasadzie pałacu).

  • Akceptujemy płatności kartami: VISA, MasterCard.

Zwiedzanie dla grup
  • Zwiedzanie Królewskiego Ogrodu Światła przez grupy nie podlega rezerwacji.
  • Niezależnie od liczby osób w grupie wszyscy (również opiekunowie) kupują bilety w cenie 20 zł (zwykły) / 5 zł (ulgowy) od poniedziałku do czwartku oraz 40 zł (zwykły) / 10 zł (ulgowy) w piątki, soboty i niedziele.
  • Bilety można kupić z wyprzedzeniem, informując w kasie, na jaki dzień zaplanowane jest zwiedzanie. Bilety są ważne jedynie w dniu, na który zostały wystawione.   
  • Bilety dla grup można kupić również przez internet: www.bilety.wilanow-palac.pl.

Parking
Do dyspozycji gości jest parking publiczny znajdujący się przy ul. Stanisława Kostki Potockiego 31 zarządzany przez Urząd Dzielnicy Wilanów (czynny codziennie) oraz parking muzeum przy ul. Stanisława Kostki Potockiego 6A, wjazd od ul. Vogla (czynny codziennie). Są to parkingi płatne
CENNIK PARKOWANIA przy ul. Stanisława Kostki Potockiego 6A (parking płatny całodobowo)
Opłaty za parkowanie:
  • 1. godzina – 5,00 zł
  • 2. godzina – 5,00 zł
  • 3. godzina i każda następna godzina – 10,00 zł
  • doba – 50,00 zł
Kary umowne:
  • Kara umowna (wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej) – 300,00 zł.
  • Wysokość opłaty dodatkowej zostaje obniżona do kwoty 150,00 zł, jeżeli należność zostanie uiszczona w ciągu 7 dni od daty wystawienia wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej.
  • Opłata za odholowanie pojazdu wynosi: 1000,00 zł.
Abonamenty:
  • Abonament miesięczny komercyjny całodobowy – 300,00 zł. 
  • Abonament nocny miesięczny od godz. 20:00 do godz. 08:00 – 150,00 zł.
Osoby niepełnosprawne posiadające ważną kartę parkingową wydaną przez odpowiedni organ nie są zwolnione z opłaty parkingowej po zajęciu specjalnie wyznaczonego miejsca postojowego (koperta) oraz w przypadku pozostawienia pojazdu na innym miejscu postojowym niż specjalnie wyznaczone – należy dokonać opłaty zgodnie z cennikiem.

Dojazd komunikacją miejską
Do Królewskiego Ogrodu Światła można dojechać autobusami nr: 116, 130, 139, 163, 164, 180, 200, 251, 264, 317, 339, 519, E-2.

 
Na teren Królewskiego Ogrodu Światła oraz całego parku nie jest możliwy wstęp innych zwierząt domowych niż pies przewodnik lub pies asystujący.
Na terenie Królewskiego Ogrodu Światła nie można: biegać, jeździć na rowerach (w tym rowerkach dziecięcych) i wprowadzać ich na ten teren, korzystać z deskorolek, hulajnóg, rolek, sanek itp.

https://www.wilanow-palac.pl/godziny_otwarcia_bilety_kontakt.html

Odwiedziliście zimowy Ogród Świateł na Wilanowie?
Anrika i szafa gra,

 

Nasz spacer po Świątecznej Starówce w Warszawie

W świątecznym okresie odwiedziliśmy warszawską starówkę. Starówka pięknie udekorowana świątecznymi stroikami i świetlnymi iluminacjami. Choinka co prawda w tym roku mniejsza i skromniejsza niż w poprzednich latach. Na starówce są budki z grzanym piwem i winem oraz słodkościami i jedzeniem, gdzie można sobie zjeść i wypić na świeżym powietrzu.
Więcej z naszej wycieczki obejrzycie we vlogu, poniżej link.

Odwiedziliście świąteczną warszawską starówkę?
Anrika i szafa gra,

Modowe podróże

Modowe podróże w ostatnim czasie było ich trochę, więc przygotowaliśmy taki wpis relacjonujący.
A Wy też wybieracie się czasami w takie modowe podróże?


Najpierw wybraliśmy się na wernisaż i finisaż wystawy obrazów Ewy Minge
o nazwie ,,Moje wszystkie grzechy główne”, 

który miał miejsce w Koneserze na Warszawskiej Pradze. Anrika przeprowadziła wywiad z samą Ewą Minge cenioną i znaną polską projektantką na temat jej obrazów.
Wywiad możecie obejrzeć poniżej:

Odwiedziliśmy REWEAR MARKET, czyli wyprzedaż garażową osób z modowej branży: blogerów, stylistów czy infuencerów. REWEAR MARKET to kolaboracja H&M i Glamour. Podczas tej wyprzedaży spotkaliśmy nasze ulubienice Jessicke Mercedes i Radzą i którymi troszkę pogadaliśmy i pyknęliśmy pamiątkowe selfie. Co upolowaliśmy na wyprzedażach?
Tego dowiecie się z filmiku na naszym kanale na YouTube:

Anrika wybrała się na wydarzenie Święto Mody organizowane przez krytyczkę modową Ewę Bardadin. Antoni i Agnieszka nasza fotografka niestety nie mogli być ze względu na pracę. Tym razem Święto Mody było poświęcone modzie włoskiej. Podczas tego wieczoru był panel dyskusyjny o modzie oraz dwa pokazy mody włoskich projektantów: Gian’a Paolo Zuccrello oraz Vittorio Camaiani. Anrika przeprowadziła wywiad na temat mody włoskiej z Ewą Bardadin i z samym projektantem włoskim Gian’em Paolo Zuccrello.
Wywiady obejrzycie poniżej:

Po wieczorze włoskim tego samego dnia wybraliśmy się na wernisaż obrazów Sebastiana Fabijańskiego i Szymona Chwalisza pt,, Chwalisz Fabijańskiego? Wernisaż miał miejsce w Hali Koszyki w KAWAI Art Gallery. Na wernisażu był również koncert Sebastiana Fabijańskiego oraz Eweliny Lisowskiej. Podczas koncertu bawiliśmy się min. w towarzystwie Natalii Siwiec co możecie zobaczyć na instagramie bloga w wyróżnionych relacjach o nazwie KAWAI Gallery.
Poniżej wywiad z Fabijańskim:

A Wy też wybieracie się czasami w takie modowe podróże?
Anrika i szafa gra,

Łazienki Królewskie Zimą

Choć do zimy jeszcze chwilka, to już teraz przypominamy naszą wycieczkę zimową do Łazienek Królewskich. Listopad pełen pracy minął jak oka mgnieniem, aż nie zdążyliśmy wybrać się na wycieczkę i nagrać nowego vloga.

 Skąd ta nazwa Łazienki? Nazwa wzięła się od barokowego pawilonu Łaźni, wzniesionego w latach 80. XVII wieku przez Stanisława Herakliusza Lubomirskiego i przebudowanego przez Stanisława Augusta Poniatowskiego na pałac Na Wyspie. Łazienki Królewskie zespół pałacowo-ogrodowy w Warszawie założony w XVIII wieku przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Prócz budynków, pawilonów oraz wolnostojących rzeźb znajdują się tam cztery ogrody: Królewski, Romantyczny, Modernistyczny oraz Chiński. Od 1960 zespół pałacowo-ogrodowy jest siedzibą Muzeum Łazienki Królewskie. Piękno Łazienek zobaczycie trochę na poniższych zdjęciach, a więcej w naszym vlogu na kanale YouTube.

Although it is still a little while to winter, we are already recalling our winter trip to Łazienki Królewskie. November, full of work, passed in the blink of an eye, until we had time to go on a trip and record a new vlog. Where does the name of Łazienki come from? The name comes from the baroque Bathhouse pavilion, erected in the 1780s by Stanisław Herakliusz Lubomirski and rebuilt by Stanisław August Poniatowski into the Palace on the Island. Łazienki Królewskie is a palace and garden complex in Warsaw founded in the 18th century by Stanisław August Poniatowski. In addition to buildings, pavilions and free-standing sculptures, there are four gardens: Royal, Romantic, Modernist and Chinese. Since 1960, the palace and garden complex has been the seat of the Łazienki Królewskie Museum. You can see the beauty of Łazienki in the pictures below, and more in our vlog on YouTube channel.

Czy odwiedzicie tej zimy Łazienki Królewskie?
Anrika i szafa gra,

Z jesiennym spacerem po Parku Rydza-Śmigłego

 

Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego do 1992 Centralny Park Kultury, także Centralny Park Kultury i Wypoczynku „Powiśle”.
Park tworzy zespół kilku układów parkowych na warszawskim Solcu o powierzchni ok. 90 ha. Powstał na terenach dawnej zabudowy miejskiej Powiśla oraz dawnych ogrodów Frascati, częściowo na skarpie wiślanej.

Kompleks parkowy leży w rejonie ulic: Książęcej, al. Na Skarpie, Górnośląskiej, Rozbrat, Szarej, Koźmińskiej, Czerniakowskiej, al. 3 maja, Solec, Wilanowskiej i Ludnej. W skład parku wchodzi leżący po północnej stronie ul. Książęcej dawny park Na Książęcej.

Urządzanie parku rozpoczęto w lipcu 1951. Centralny Park Kultury był elementem powojennej przebudowy miasta. Powstał na terenie zniszczonej zabudowy miejskiej Powiśla według projektu zespołu architektów w składzie Alina Scholtz, Zygmunt Stępiński i Longin Majdecki. Celem parku było stworzenie wielkiego terenu rekreacyjnego dla mieszkańców śródmieścia i dzielnic sąsiadujących. Wiele prac przy urządzaniu parku wykonano w czynie społecznym. W parku działało kino letnie „Jutrzenka“ oraz dwa zespoły taneczne.

Główną atrakcją parku był dwupoziomowy taras na stoku skarpy, w miejscu, w którym wcześniej znajdował się pałac Branickich. Od 1951 w parku znajdował się staromiejski pomnik Syreny, po konserwacji ustawiony w 1972 przy Wieży Marszałkowskiej. W pobliżu Wisłostrady zachował się postument, na którym stał pomnik.

Główna część parku została otwarta 22 lipca 1955.

W latach 60. XX wieku teren parku zmniejszono wyłączając z niego tereny pod budowę osiedla Ludna oraz bloków mieszkalnych w rejonie al. 3 Maja.

Powierzchnia parku to ok. 90 ha. Obecna nazwa, nadana w 1992, upamiętnia Edwarda Śmigłego-Rydza. Alejom parkowym nadano nazwy związane z powstaniem warszawskim. Upamiętniają one: ks. Józefa Stanka (aleja główna), Andrzeja Romockiego „Morro“i zgrupowanie „Kryska“.

Park przecinają szlaki rowerowe Nadwiślańska ścieżka rowerowa i Podskarpowa ścieżka rowerowa.

Obiekty na terenie parku:

  • Pomnik Chwała Saperom
  • Ławeczka Jana Nowaka Jeziorańskiego
  • Pomnik Haliny Mikołajskiej
  • Pomnik Powstańców Czerniakowa i Żołnierzy 1 Armii Wojska Polskiego
  • Pomnik Zbigniewa Ścibora–Rylskiego
  • Pawilon rekreacyjny dawnego internatu Wyższej Szkoły Nauk Społecznych
  • Tablica Tchorka upamiętniająca ofiary pacyfikacji przez Niemców szpitala powstańczego przy ul. Solec 41
  • Miejsce pamięci poświęcone ks. Józefowi Stankowi i wszystkim walczącym na tym terenie w oddziałach Armii Krajowej i Wojska Polskiego (przy skrzyżowaniu ulic Solec i Wilanowskiej)
  • Kamień z tablicą upamiętniającą 535 pluton Słowaków (przy ul. Czerniakowskiej)
  • Kamień z tablicą upamiętniającą Jerzego Gawina „Słonia” (przy ul. Czerniakowskiej)

 

Zdjęcia: Ewelina Garbarczyk

Byliście już na spacerze w Warszawskiej Cytadeli?
Anrika i szafa gra,

Nasz spacer po Parku Moczydło

 

Park Moczydło znajduję się na warszawskiej Woli  na terenie osiedla Koło, między ulicami: Deotymy, Górczewską, Prymasa Tysiąclecia i Czorsztyńską.

Pod koniec XIX wieku działała tu cegielnia firmy Kohen i Oppenheim. Na terenie obecnych stawów znajdowały  wyrobiska gliny. Po śmierci Uszera Oppenheima w 1930 produkcję cegły z glinianek kontynuował Stanisław Grosman, najprawdopodobniej do września 1939. Cegielnia jednak nie przetrwała wojny. Jej przedwojenny adres to Inowrocławska 5 (budynek cegielni znajdował się na terenie obecnego stadionu Klubu Sportowego „Olimpia”). W 1939 tereny cegielni i glinianek odkupiły od spadkobierców Kohena i Oppenheima władze miasta.

Po II wojnie światowej znajdowały się tam glinianki, wysypiska i stare zabudowania. Teren uporządkowali w czynie społecznym uczniowie wolskich szkół, mieszkańcy i pracownicy lokalnych zakładów. Z gruzów zniszczonych budynków usypano sztuczne wzniesienie, nazywane Kopcem Moczydłowskim lub Górką Moczydłowską.

Park został urządzony w latach 60. XX wieku według projektu Marii Szczypiorskiej i Aliny Scholtzówny jako teren rekreacyjny dla mieszkańców nowo wznoszonych okolicznych osiedli. Powstał wtedy stadion Klubu Sportowego „Olimpia”, boiska i korty tenisowe, a także wyciąg narciarski.

Na terenie parku znajdują się cztery stawy, plac zabaw, ścieżki rowerowe i siłownia plenerowa.

A Wy byliście już w Parku Moczydło?
Anrika i szafa gra,

Krosno miasto Antka.

Krosno  miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, siedziba władz powiatu krośnieńskiego, do którego nie należy. Do niedawna nazywany „małym Krakowem”, do dzisiaj urzeka pięknem średniowiecznych kościołów i zabytkowych kamieniczek, twierdzące o pozycji miasta i bogactwie jego mieszkańców. Narodziny światowego przemysłu naftowego oraz bogate tradycje wytwarzania szkła ozdobno-użytkowego rozsławiły miasto i sprawiły, że jest obecnie znane w Polsce i na całym świecie.

Poniżej nasza mała fotorelacja i vlog, a już za rok wracamy tam i możecie spodziewać się pełnej szczegółowej relacji z Krosna.

Krosno is a town with poviat rights in south-eastern Poland, in the Podkarpackie Voivodeship, the seat of the Krosno poviat authorities, to which it does not belong. Until recently called “little Krakow”, it still captivates with the beauty of medieval churches and historic tenement houses, proving the position of the city and the wealth of its inhabitants. The birth of the global oil industry and the rich tradition of decorative and utility glass production made the city famous and made it known in Poland and all over the world.

Below is our small photo report and vlog, and in a year we will be back there and you can expect a full detailed report from Krosno.

Byliście kiedyś w Krośnie?
Anrika i szafa gra,

Pionki miasto Anriki.

Pionki miasto w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim. Siedziba wiejskiej gminy Pionki. Pionki są położone nad rzeką Zagożdżonką, na Nizinie Środkowomazowieckiej, w dawnej ziemi radomskiej historycznej Małopolski. Pionki znajdują się w południowej części województwa mazowieckiego, na Równinie Kozienickiej. Są oddalone o ok. 23 km od centrum Radomia i o ok. 103 km od Warszawy. Miasto od strony północnej okala Puszcza Kozienicka. Miasto słynne z produkcji płyt gramofonowych i prochu w zakładach Pronit.

Poniżej nasza mała fotorelacja i vlog, a już za rok wracamy tam i możecie spodziewać się pełnej szczegółowej relacji z Pionek.

Pionki, a town in the Mazowieckie Province, in the Radom County. The rural seat of the Pionki commune. Pionki is situated on the Zagożdżonka River, in the Środkowomazowiecka Lowland, in the former Radom land of the historical Małopolska. The pawns are located in the southern part of the Masovian Voivodeship, on the Kozenic Plain. Neighborhood, approx. 23 km from the center of Radom, approx. 103 km from Warsaw. The city is surrounded from the north by the Kozienice Primeval Forest. Production city from the production of grammars and gunpowder at the Pronit plants.

Below is our small photo report and vlog, and in a year we will be back there and you can expect a full detailed report from Pionki.

Byliście kiedyś w Pionkach?
Anrika i szafa gra,

Nasze plażowanie na Wale Zawadowskim!

Południowa część Warszawy, dzielnica Wilanów, w części nazywanej Zawady,
przy lewym brzegu Wisły. Plaża ta jest oddalona o ok. 600 metrów od wału przeciwpowodziowego, a wzdłuż brzegu nie prowadzi żadna ścieżka, co zapewnia brak gapiów i przechodniów. Jednak około 500 metrów na południe od końca plaży trwa budowa mostu Południowego.
Naturyści przenieśli się tutaj około 15 lat temu z plaży w Ciszycy.

Przy Wale Zawadowskim znajdziemy dwie plaże. Panuje podział: po prawej stronie ostrogi ( w kierunku Wisły) plażują naturyści, po lewej stronie osoby
w strojach kąpielowych. Część naturystyczna dzieli się na dwie części: plażę „górną” – całoroczną, bez zejścia do wody, oraz plażę „dolną”  z zejściem do wody, zalewaną przy wyższych stanach Wisły. Dla naturystów pozostaje wtedy plaża „górna” lub plaża po lewej stronie ostrogi. Przy niskich stanach wody na części ubraniowej można spotkać grupę naturystów (znak rozpoznawczy to żółta chorągiewka zatknięta na kiju).

Plaża na Wale Zawadowskim posiada rozległe połacia piasku i jest jednym z młodszych warszawskich miejsc spotkań naturystów.
Przy niskim stanie wody na Wiśle miejsca na plaży jest bardzo dużo, lecz gdy stan wody jest wysoki dojście do niej może być utrudnione, a korzystanie niemożliwe.
Na plaży  możemy spotkać wędkarzy lub tekstylnych plażowiczów, którzy również z niej chętnie korzystają.
Dojście do plaży wymaga przejścia przez kilkusetmetrowe łąki i chaszcze,
więc warto zaopatrzyć się w środek na komary.

My to miejsce odkryliśmy, dzięki fotografowi, który zabrał nas tam 5 lat temu na sesje beach fashion, którą znajdziecie na blogu.
Od tamtej sesji zakochaliśmy się w tym miejscu i często na nim plażujemy oraz robimy sesje na blog, których trochę już tam zrobiliśmy.

A Wy plażowaliście już kiedyś na Wale Zawadowskim?
Anrika i szafa gra,